Γεωργία


🇬🇪

Η Γεωργία, ή Sakartvelo όπως ονομάζεται στην τοπική διάλεκτο, είναι μια χώρα μεταξύ της Ασιατικής και Ευρωπαϊκής ηπείρου (γεωγραφικά κατατάσσεται στις ασιατικές χώρες), πρώην μέλος της Σοβιετικής Ένωσης. Εκτείνεται από τη Μαύρη Θάλασσα έως την οροσειρά του Καυκάσου, περιλαμβάνοντας ένα ποικιλόμορφο τοπίο, από παραθαλάσσια θέρετρα, εκτεταμένες κοιλάδες με αμπελώνες που παράγουν φημισμένο κρασί, έως τις υψηλότερες κορυφές της Ευρασίας. Η ιστορία του τόπου αυτού χρονολογείται στα βάθη της παλαιολιθικής εποχής. Το αρχαιότερο δείγμα ύπαρξης κρασιού ανακαλύφθηκε εδώ, “παλαιωμένο” για 8.000 έτη. Η περιοχή ταυτίζεται με την την Κολχίδα των αργοναυτών της ελληνικής μυθολογίας, με το περίφημο “χρυσόμαλλο δέρας” να είναι ενδεικτικό του ορυκτού πλούτου και της τεχνικής συλλογής του από τους ποταμούς.

Στα τέλη του 4ου αιώνα π.Χ. ιδρύεται το βασίλειο της Ιβηρίας και υιοθετείται η γραφή με το χαρακτηριστικό αλφάβητο. Τον 4ο αιώνα μ.Χ. καθιερώνεται ο Χριστιανισμός και οι δεσμοί με τη Βυζαντινή αυτοκρατορία ισχυροποιούνται και προάγουν τις τέχνες και τον πολιτισμό. Στους αιώνες της φεουδαρχίας που ακολούθησαν, δέχτηκε εισβολές από Σελτζούκους, Μογγόλους, Πέρσες και τελικά Οθωμανούς που την κατέκτησαν προσαρτώντας την στην αυτοκρατορία τους.

Κατά τη σύγχρονη ιστορία και μετά τα γεγονότα του 1ου παγκοσμίου πολέμου, ιδρύεται η Σοβιετική Ένωση με τη Γεωργιανή Δημοκρατία να αποτελεί ένα από τα αρχικά μέλη, μέχρι την κατάρρευση του 1991. Κατόπιν, ένας αιματηρός πόλεμος ξέσπασε καταλήγοντας στην απόσχιση και μη αναγνωρισμένη αυτονόμηση της Αμπχαζίας και Νότιας Οσετίας, που είχε ως αποτέλεσμα μεταξύ άλλων και μια εκτεταμένη προσφυγική κρίση. Οι συγκρούσεις συνεχίζονταν μέχρι και την κρίση του 2008, με τη Ρωσία να εμπλέκεται ενεργά εισβάλλοντας σε διαφιλονικούμενα και μη εδάφη. Η γεωπολιτική θέση της χώρας είναι σημαντική, με αγωγούς υδρογονανθράκων να περνούν από την επικράτειά της.


Άνθρωποι

Στον πληθυσμό των 3,7 εκατομμυρίων κατοίκων, ο επισκέπτης θα νιώσει οικεία, φιλόξενα και θα συναντήσει συμπεριφορές ευγένειας, φιλικότητας και εξυπηρετικότητας. Η αγγλική γλώσσα ομιλείται αρκετά στην πρωτεύουσα, όχι όμως και στις επαρχίες.


Τόποι

Η πρωτεύουσα Τυφλίδα αποτελεί ένα εξαιρετικό υπόδειγμα συνύπαρξης του παραδοσιακού με το μοντέρνο στοιχείο. Μια ζωντανή, κοσμοπολίτικη πόλη με αρκετά αξιοθέατα και πλήθος ορθόδοξων ναών που ακολουθούν τη χαρακτηριστική αρχιτεκτονική της περιοχής.

Οι επόμενες σε πληθυσμό πόλεις είναι το Batumi στις όχθες της μαύρης Θάλασσας και το Kutaisi, πρωτεύουσα της αρχαίας Κολχίδας. Επίσης σημαντικές, είναι η Mtskheta, που αποτελεί το κέντρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το Gori που είναι η γενέτειρα του Στάλιν. 

Άλλα σημεία ενδιαφέροντος είναι το όρος Kazbeg, η υπόσκαφη πόλη Uplistsikhe, το χιονοδρομικό θέρετρο Gudauri και για τους λάτρεις του κρασιού, η σπουδαία οινοπαραγωγός περιοχή του Kakheti.


Στα χνάρια της μυθικής Κολχίδας…

Φεβρουάριος 2020. (Στα πρόθυρα της πανδημίας του κορωνοϊού COVID-19)

Όταν βρεθείς στην Τυφλίδα θα ζήσεις στιγμές που δε θα λησμονήσεις, ακόμα κι αν πιεις λίγο παραπάνω απ’ το θεσπέσιο τοπικό κρασί, που δεν παλαιώνει σε βαρέλια, αλλά σε πήλινα αγγεία θαμμένα στο έδαφος. Άλλωστε, ο τόπος αυτός αποτελεί την κοιτίδα της οινοποίησης από τη νεολιθική εποχή, εδώ και πάνω από 8000 χρόνια. Θα φας χινκάλι (khinkali), πουγκιά ζυμαρικών με ποικιλία γέμισης, θα χορτάσεις khachapuri, μια πίτα με αλμυρό τυρί ή σε μορφή πεϊνιρλί (Adjarian khachapuri) και πολλές άλλες εμπνευσμένες λιχουδιές με επιρροές από την Ελλάδα και τη Μεσόγειο, αλλά και την Τουρκία, την Περσία…

Περισσότερα...

Στην Τυφλίδα θα συναντήσεις εξαίσια δείγματα αρχιτεκτονικής και αμέτρητα αξιοθέατα. Στην παλιά πόλη θα θαυμάσεις τα παραδοσιακά κτίρια με τα ξύλινα μπαλκόνια, τις επιβλητικές αρχαίες εκκλησίες, το τζαμί και τη συναγωγή. Θα ανέβεις με τα πόδια ή και το τελεφερίκ που περνά πάνω απ’ τις στέγες και τους εκκλησιαστικούς τρούλους, στο φρούριο Narikala με την πανοραμική θέα πάνω απ’ την πόλη. Στο ύψωμα αυτό κυριαρχεί και το άγαλμα της “μητέρας της Γεωργίας” (Kartlis Deda) που αποτελεί σύμβολο της χώρας, μια γυναικεία φιγούρα που κρατά ένα δοχείο κρασιού στο ένα χέρι υποδεχόμενη τους φίλους και ένα ξίφος στο άλλο για τους εχθρούς. Μέσα στην πόλη, έκπληκτος θα ανακαλύψεις ένα φαράγγι, το Tsavkisi-Tskali, με γεφυράκια γεμάτα λουκέτα ερωτευμένων, ακόμα κι έναν μικρό καταρράκτη. Θα κάνεις περιπάτους πλάι στον ποταμό Kura (Mtkvari), αγορές παραδοσιακών προϊόντων στο Meidan Bazar κι αν είναι Σάββατο θα περιπλανηθείς στην υπαίθρια αγορά έργων τέχνης και αντικών. 

Το βραδάκι θα απολαύσεις ένα χαμάμ στα θειούχα ιαματικά λουτρά. Ακριβώς δίπλα, βρίσκεται και ένα ακόμα κτίριο λουτρών, τα Orbeliani Baths, με μια απίθανη πρόσοψη από γαλάζια πλακίδια, όμοια Περσικού μαυσωλείου.

Η Τυφλίδα όμως έχει και τη μοντέρνα της πλευρά που συνταιριάζει αρμονικά με την παραδοσιακή. Θα διαβείς τη “γέφυρα της φιλίας”, μια νέα φουτουριστική κατασκευή από γυαλί και μέταλλο, που ενώνει μαζί με τις υπόλοιπες γέφυρες τις δυο πλευρές της πόλης. Η επόμενη, ακόμα πιο φουτουριστική κατασκευή που θα κερδίσει τις εντυπώσεις σου, είναι το σωληνοειδές γυάλινο κτίριο του πάρκου Rike, που αποτελεί θέατρο και εκθεσιακό χώρο, που συνυπάρχει με το κλασικού ρυθμού προεδρικό μέγαρο που βρίσκεται ακριβώς πίσω. Στην ίδια, ανατολική πλευρά της πόλης θα συναντήσεις και τον καθεδρικό της Αγίας Τριάδας (Sameba), τον μεγαλύτερο ναό της χώρας, ορατό από κάθε σημείο της περιοχής. Πίσω στη δυτική πλευρά, θα κάνεις σίγουρα μια στάση στους πεζόδρομους Bamba row και Chardin street, με πληθώρα εστιατορίων, καφέ και νυχτερινών κέντρων. Θα συνεχίσεις συναντώντας έναν πολύ ιδιαίτερο, κεκλιμένο πύργο ρολογιού βγαλμένο από παιδικό παραμύθι. Μην παραλείψεις να μπεις στις εκκλησίες Jvaris Mama, τον καθεδρικό Sioni, την Αρμένικη Norashen και πιο πέρα το ναό του Αγίου Γεωργίου (Kashueti). Τα τόσα αξιοθέατα θα σε κάνουν να ξεχάσεις την κούραση της πεζοπορίας και θα φτάσεις στην πλατεία ελευθερίας με το χρυσό άγαλμα του Αγίου Γεωργίου να κατατροπώνει το δράκο. Στην κεντρικότερη λεωφόρο Rustaveli και τις παρακείμενους θα βρεις πολλά σημεία πολιτιστικού και εμπορικού εδιαφέροντος. Το προάστιο Vake, αποτελεί ένα από τα πιο αναβαθμισμένα της πόλης, με cafe, εστιατόρια και πάρκα. Πουθενά δε θα συναντήσεις υψηλές τιμές, με εξαίρεση το κρασί που δεν κυμαίνεται πολύ χαμηλότερα από τις Ευρωπαϊκές.

Στην Τυφλίδα και σε πολλά σημεία της χώρας, δε γίνεται να περάσουν απαρατήρητα και τα κτίρια της Σοβιετικής εποχής, που παρά την ασχήμια τους προσδίδουν στον πολυπολιτισμικό χαρακτήρα.

Η Τυφλίδα, παρ’ όλο που δε σφύζει από τουρισμό, παρέχει πλεόνασμα τουριστικών υποδομών και υπηρεσιών. Τουριστικοί πράκτορες με “κινητά γραφεία” σε αυτοκίνητα ντυμένα με αφίσες από δημοφιλείς προορισμούς, βρίσκονται παντού στην πόλη και προσφέρουν ανταγωνιστικές προσφορές για εκδρομές. Ακόμα μεγαλύτερη ανεξαρτησία προσφέρει η ενοικίαση αυτοκινήτου και ίσως μάλιστα στο παραδώσει ένας Έλληνας κατά το ήμισυ. Άλλωστε οι δεσμοί των Ελλήνων με τη χώρα αυτή έχουν μακρά ιστορία.


Μια ωραία πρωία, θα ξεκινήσεις για το βορρά, επιλέγοντας τα θεαματικά βουνά του Καυκάσου, αντί για άλλες περιοχές. Πρώτα όμως θα κάνεις μια επιβεβλημένη στάση στη Mtskheta που αποτελούσε παλιά πρωτεύουσα. Η οχυρωμένη πόλη με το μεγαλοπρεπή καθεδρικό Svetitskhoveli, το μοναστήρι Jvari στον απέναντι λόφο και τα υπόλοιπα ιστορικά μνημεία, χαρακτηρίζονται ως παγκόσμια πολιτισμική κληρονομιά από την UNESCO.

Για να κατευθυνθείς προς στο Kazbegi θα οδηγήσεις στο “στρατιωτικό δρόμο της Γεωργίας” (Gerogian military road) που συνεχίζει μέχρι τα σύνορα της Ρωσίας και πολλοί στρατηλάτες της ιστορίας τον διάβηκαν. Όσο θα ανεβαίνεις τον Καύκασο, η επιβλητικότητα του τοπίου θα σε καθηλώνει. Θα περάσεις ορεινές κοιλάδες που ρέει ο ποταμός Aragvi και θα συναντάς διάσπαρτα μικρά χωριά. Όσο το υψόμετρο αυξάνεται, το χιόνι θα κυριαρχεί στο τοπίο δημιουργώντας εικόνες μοναδικές.

Η ηλιοφάνεια και η καλή κατάσταση του δρόμου που αναρριχάται πλάι στην απόκρημνη γρανιτένια πλευρά του βουνού, θα σε κάνει να ξεχάσεις ότι είναι Φεβρουάριος και βρίσκεσαι στην τρομερή οροσειρά του Καυκάσου. Θα καταφέρεις να φτάσεις στο χιονοδρομικό κέντρο και ορεινό θέρετρο του Gudauri, αλλά ο δρόμος ίσως δε θα είναι ανοιχτός περαιτέρω. Ένα περιπολικό θα δίνει εντολή στα οχήματα να επιστρέψουν και το ύψος του χιονιού στον κλειστό δρόμο θα δείχνει να ξεπερνά το 1,5 μέτρο. Θα λυθεί σίγουρα η απορία σου σχετικά με τις τόσες νταλίκες που ήταν ακινητοποιημένες στην άκρη του δρόμου για πολλά χιλιόμετρα της διαδρομής. Όχι, δε συμμετείχαν σε απεργία όπως νόμιζες. Δεν πειράζει που δε θα καταφέρεις να φτάσεις στο Kazbegi, τη Stepantsminda όπως ονομάζεται πλέον το χωριό αυτό. Κρίμα που δε θα πεζοπορήσεις στο θρυλικό Καύκασο και δε θα δεις το μοναστήρι του Gergeti που είναι το πιο φωτογραφημένο σημείο της χώρας. Τώρα έχεις έναν λόγο για να επιστρέψεις, κάποια άλλη εποχή. Αν επιμείνεις να ξαναπάς χειμώνα, θα είσαι τυχερός αν δεν εγκλωβιστείς στο Kazbegi επ’ αόριστο. Φημολογείται πάντως ότι μια μεγάλη σήραγγα θα κατασκευαστεί και θα παρακάμπτει το σημείο του δρόμου που είναι επιρρεπές στη χιονόπτωση.

Κρίμα που δεν έφερες τη φόρμα του snowboard για να κάνεις καμία κατεβασιά. Το χιονοδρομικό δείχνει ωραίο και οργανωμένο, αν εξαιρέσεις το ότι δεν υπάρχει πουθενά σημείο στάθμευσης. Ίσως αποφασίσεις να επιστρέψεις σε κάποιο από τα προηγούμενα χωριά αντί να ξοδευτείς στις τιμές καταλυμάτων του Gudauri. Δε θα συναντήσεις πολλά χωριά με υποδομές, όμως στο Pasanauri θα βρεις δυο-τρεις απλούς ξενώνες με εστιατόριο. Θα σου αρέσει, τα πιάτα είναι πεντανόστιμα και η ατμόσφαιρα αυθεντικά επαρχιακή. Κι αν ξαναπεινάσεις το βράδυ και τα βρεις όλα κλειστά, μπορεί να σταθείς τυχερός και να βρεις έναν συμπαθή μαγαζάτορα και το μάγειρα να κάθονται σε ένα άδειο, περιποιημένο εστιατόριο. Θα συνεννοηθείς με νοήματα και θα σε εξυπηρετήσουν φτιάχνοντάς σου khinkali και ό,τι άλλο θες. 

Επιστρέφοντας στη Τυφλίδα, θα επισκεφτείς πάλι αυτά που είδες και όσα δεν είδες. Θα πιεις αρκετό ακόμα καλό κρασί της φημισμένης ποικιλίας Saperavi, θα φας κι άλλο khinkali με γέμιση μανιταριών. Δε θα θες να φύγεις… Η Γεωργία δεν είναι απ’ τους πιο συγκλονιστικούς προορισμούς ανά τον πλανήτη όπου ίσως έχεις βρεθεί, αλλά έχει μια ακαταμάχητη έλξη που σίγουρα θα σε κάνει να θες να επιστρέψεις.

©Αλέξανδρος Τσούτης

Share this Post



Facebook Comments