Ουγκάντα

Ουγκάντα. Μια αφρικανική χώρα στην καταπράσινη ζώνη του ισημερινού που ο Winston Churchill αποκάλεσε «το μαργαριτάρι της Αφρικής». Σύμφωνα με τα λεγόμενά του όταν την επισκέφτηκε το 1907 «Για τη μεγαλοπρέπεια, την ποικιλία μορφών και χρωμάτων, την αφθονία και τη λαμπρότητα της ζωής – πουλιά, έντομα, ερπετά, ζώα, σε μια τεράστια κλίμακα – η Ουγκάντα είναι πραγματικά το Μαργαριτάρι της Αφρικής». Η Ουγκάντα συγκαταλέγεται στις χώρες που έγιναν γνωστές για λάθος λόγους. Η ιστορία της Αφρικανικής ηπείρου άλλωστε είναι πλούσια σε τραγικά γεγονότα που συνεχίζονται μέχρι τις μέρες μας. Τον αποικιοκρατικό ζυγό των Βρετανών ακολούθησε ασθενής διακυβέρνηση με ισχυρό ρόλο των τοπικών φυλών και βασιλείων. Το 1971 μια στυγνή δικτατορία οδηγούμενη από τον αλαζονικό, αιμοσταγή εγκληματία Idi Amin Dada, οδήγησε σε μαζικές εκκαθαρίσεις πληθυσμού, με εκατοντάδες χιλιάδες θύματα. Η πολιτική αστάθεια και ο εμφύλιος συνεχίστηκε και μετά τη φυγάδευση του διάσημου δικτάτορα, κατά την ηγεσία του Milton Obote που προέβη σε χειρότερες αλλά λιγότερο γνωστές εκκαθαρίσεις. Σήμερα στην Ουγκάντα επικρατεί ειρήνη και μια τυπική αλλά όχι ουσιαστική δημοκρατία. Στις χώρες αυτές άλλωστε οι κυβερνήσεις αλλάζουν μόνο με πόλεμο.

Λόγω γεωγραφικής τοποθεσίας η χώρα απολαμβάνει ένα εξαιρετικά γόνιμο έδαφος που μπορεί και παράγει πληθώρα αγροτικών προϊόντων, ενώ το υπεδάφος είναι υποσχόμενο και ανεκμετάλλευτο ακόμα. Μεγάλο μέρος της χώρας βρέχεται από τη λίμνη Βικτωρία, τη μεγαλύτερη της Αφρικής και δεύτερη σε μέγεθος λίμνη γλυκού νερού στον κόσμο, που δίνει ζωή σε ένα εκτενές οικοσύστημα. Από εδώ πηγάζει ένας εκ των δύο παραποτάμων που σχηματίζουν τον ποταμό Νείλο σε ένα υδάτινο ταξίδι 6000 χιλιομέτρων μέχρι τη Μεσόγειο θάλασσα. Στα δυτικά της χώρας, στα σύνορα με τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κογκό και τη Ρουάντα, βρίσκονται πυκνά τροπικά δάση που αποτελούν καταφύγιο για πολλά ζώα, συμπεριλαμβανομένου του απειλούμενου ορεινού γορίλα, με λιγότερα από 800 άτομα να έχουν απομείνει στον πλανήτη.

Παρά το φυσικό πλούτο της η χώρα δεν ξεφεύγει από το στερεοτυπικά χαμηλό βιοτικό επίπεδο και τη γενικότερη βαθιά φτώχια της Αφρικής. Παρά το γόνιμο έδαφος, και το τροπικό κλίμα, η αγροτική παραγωγή επηρεάζεται έντονα από περιόδους ξηρασίας και σε συνδυασμό με την απουσία εγγειοβελτιωτικών έργων, επιδεινώνει τις προοπτικές επιβίωσης των 37 εκατομμυρίων ψυχών του τόπου αυτού. Επιπρόσθετα, οι υγειονομικές υπηρεσίες δεν είναι ένα δωρεάν δημόσιο αγαθό. Η τριτοβάθμια εκπαίδευση επίσης, ενώ οι γονείς αδυνατούν να υποστηρίξουν τα έξοδα των παιδιών ακόμα και για την πρωτοβάθμια εκπαίδευση. Καλώς ήρθατε στη χώρα που το όνομά της είναι συνώνυμο της φτώχιας και της χαοτικής διακυβέρνησης.


Άνθρωποι

Το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων της χώρας αυτής είναι πολύ χαμηλό. Αυτό όμως δεν είναι αποτρεπτικό της ευγένειας, της πραότητας και της καλοσύνης τους. Είναι σίγουρο πως όλοι θα σου επιστρέψουν πίσω το χαμόγελο που θα τους χαρίσεις.


Τόποι

Η πρωτεύουσα Kampala είναι χτισμένη σε απόσταση αναπνοής από τη λίμνη Βικτωρία. Μια πόλη με χωμάτινους δρόμους και φτωχογειτονιές που συχνά θυμίζουν τυπικό Αφρικανικό χωριό και όχι πρωτεύουσα κράτους. Οι κεντρικοί κόμβοι του διαλυμένου οδικού δικτύου είναι ασφυκτικά γεμάτοι με οχήματα, κυρίως taxi-bus (τα τυπικά αφρικανικά mini buses) και boda-boda (moto-taxi) που ανταγωνίζονται άναρχα για μια θέση στο οδόστρωμα που θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο, με έργα οδοποιίας που δε θα τελειώσουν ποτέ. Άλλωστε σχεδόν όλο το οδικό δίκτυο της χώρας βρίσκεται παρατημένο στην κατάσταση που το άφησαν οι Βρετανοί τη δεκαετία του ’60, παρ΄ ότι οι Κινέζοι κατασκευαστές, όπως σε όλη την Αφρική, διανοίγουν μεγάλους δρόμους σε σημεία μελλοντικού ενδιαφέροντος εκμετάλλευσης. Έχοντας ταξιδέψει σε πολλές τριτοκοσμικές χαοτικές κυκλοφοριακές συνθήκες, θα τοποθετούσα την Kampala στη χαμηλότερη θέση, χειρότερη ακόμα και από την Ινδία. Δε θα αναφερθώ σε αξιοθέατα τα οποία ουσιαστικά δεν υπάρχουν. Η ομορφιά στους τόπους αυτούς είναι το ίδιο το χάος, η σκόνη, οι φτωχογειτονιές, τα εκατοντάδες μάτια στραμμένα επάνω στον muzungu (όπως ονομάζουν εδώ τον ξενόφερτο λευκό), στα ατέλειωτα χαμόγελα που θα εισπράξεις.

Η Jinja βρίσκεται σε απόσταση μόλις 60 χλμ από την Kampala. Η διαδρομή όμως μέχρι εδώ επιφυλάσσει απίστευτες κυκλοφοριακές συνθήκες σε ένα χαοτικό δρόμο. Η Jinja είναι γνωστή για το σημείο που η λίμνη Βικτωρία γίνεται πηγή για τον λευκό Νείλο, απ΄ όπου ξεκινά το μακρύ ταξίδι του.

Το εθνικό πάρκο Murchison βρίσκεται στα βορειοδυτικά της χώρας με τον ομώνυμο πανίσχυρο καταρράκτη να συμπιέζει τα νερά ολόκληρου του λευκού Νείλου, σε ένα πέρασμα ύψους 43 και πλάτους μόλις 7 μέτρων. Πλοιάρια προσφέρουν μια απολαυστική κρουαζιέρα προς τον καταρράκτη κατά μήκους των όχθεων του ποταμού που είναι πλούσιες σε ζωή μεγάλων θηλαστικών, ερπετών και πτηνών. Οχηματαγωγές πλατφόρμες διαπλέουν τον ποταμό για να μεταφέρουν τα αυτοκίνητα των οργανωμένων safari ή τα ιδιωτικά όπως το δικό μας. Στην αντίπερα όχθη μια απέραντη σαβάνα δε θυμίζει σε τίποτα την κατάφυτη υπόλοιπη χώρα και όπως οι περισσότερες αφρικανικές σαβάνες, έτσι κι αυτή αποτελεί ένα οικοσύστημα που φιλοξενεί πλήθη άγριων ζώων. Η παραμονή μέσα στο πάρκο χρεώνεται ανά 24ωρο και η διαμονή γίνεται σε λίγα διάσπαρτα campings.

Το Fort Portal είναι μια ήσυχη πόλη 300 χιλιόμετρα νότια του Murchison. Παρ’ ό,τι οι χάρτες υποδεικνύουν έναν ασφαλτοστρωμένο δρόμο, στην πραγματικότητα πρόκειται για έναν μαρτυρικά κακοτράχαλο χωματόδρομο πνιγμένο στην κόκκινη σκόνη, με ένα-δυο σημεία όπου έχουν ξεκινήσει έργα οδοποιίας και ανέγερσης γεφυρών Κινέζοι εργολάβοι, κυρίαρχοι κατασκευαστές στην Αφρική. Φυσικά οι 8 ώρες διαδρομής που αναφέρουν οι χάρτες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα και το δρόμο αυτό που αγνοούν οι περισσότεροι ντόπιοι, δοκιμάσαμε να τον οδηγήσουμε αυθημερόν.

Το εθνικό πάρκο Queen Elizabeth διασχίζεται από τη γραμμή του ισημερινού και είναι το διασημότερο της χώρας, φιλοξενώντας μεταξύ άλλων τα περίφημα λιοντάρια των δέντρων, που έχουν αναπτύξει αυτή τη σπάνια για το είδος τους ικανότητα αναρρίχησης. Μια άλλη ιδιαιτερότητα είναι το γεγονός του ότι το πάρκο αυτό αποτελεί ουσιαστικά κατοικημένη περιοχή όπου συναντά κανείς μικρά χωριά στις όχθες των λιμνών Edouard και George. Αν ο επισκέπτης είναι τυχερός, πηγαίνοντας προς την καλύβα του καταλύματός του ίσως ανταμώσει κάποιο άγριο ζώο. Η γύρω περιοχή είναι διάσπαρτη από υψίπεδα με ηφαιστειακές λίμνες.

Το Kabale είναι η μεγαλύτερη πόλη κοντά στη λίμνη Bunyoni, που οι δαντελωτές ακτές της με φόντο το καταπράσινο τοπίο συμπληρώνουν ένα γαλήνιο σκηνικό που δε θυμίζει Αφρική. Είναι η μόνη λίμνη της χώρας που το κολύμπι είναι ασφαλές από τη νόσο της bilharzia και ενδείκνυται επίσης για βαρκάδα ή kayak.

Το Kisoro είναι η τελευταία νοτιοανατολική πόλη κοντά στα σύνορα με τη Ρουάντα και τη Λ.Δ του Κονγκό. Η διαδρομή μέχρι εδώ περνά από υψίπεδα και πυκνές φυτείες τσαγιού, ενώ το τοπίο αρχίζει να γίνεται πιο ορεινό. Βρισκόμαστε στη γειτονιά των αδιαπέραστων δασών των τριών χωρών, στο τελευταίο καταφύγιο του απειλούμενου ορεινού γορίλα, της θρυλικής οροσειράς των Virungas.



Εμπειρίες…

Διαβάστε περισσότερα...

Ο Πατέρας Αντώνιος της Ουγκάντα

συνεχίζεται…

 [TheChamp-FB-Comments]



Facebook Comments