Μπουρκίνα Φάσο

Η Burkina Faso (πρώην Άνω Βόλτα) είναι μια περίκλειστη χώρα της δυτικής Αφρικής, πρώην γαλλική αποικία. Το όνομα αυτής της όχι ιδιαίτερα δημοφιλούς χώρας σημαίνει ««χώρα των εντίμων ανθρώπων». Η Burkina Faso είναι μια από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου και η οικονομία της στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στη διεθνή βοήθεια και το μεγάλο αριθμό εκπατρισμένων. Οι ασθένειες, με κύρια το AIDS και η έλλειψη δωρεάν περίθαλψης έχουν ως αποτέλεσμα το χαμηλό προσδόκιμο ζωής και την υψηλή παιδική θνησιμότητα. Η παιδεία, στην πράξη δεν είναι δωρεάν και το πενιχρό εισόδημα του μέσου πληθυσμού δεν επιτρέπει τη βασική εκπαίδευση, παρά μόνο στο 30% των παιδιών. Τη χώρα δεν διασχίζει κάποιος αξιοσημείωτος ποταμός και η ξηρασία αποδυναμώνει την ισχνή αγροτική παραγωγή με την οποία καταπιάνεται το 80% του πληθυσμού.


Άνθρωποι

Οι Burkinabe είναι φιλικός λαός, αν και το όνομα της χώρας δεν επιβεβαιώνεται από τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Η διαφορά όμως ήταν μεγάλη στο Bobo Dioulasso, τη δεύτερη σε μέγεθος πόλη, που εξαιτίας της εμπορικής της θέσης στο νότο της χώρας, απολαμβάνει λίγο καλύτερο βιοτικό επίπεδο και μια μικρή δόση αποικιοκρατικής ατμόσφαιρας. Η Burkina Faso ήταν μέχρι πρόσφατα από τις ασφαλέστερες χώρες της Αφρικής, όμως η τρομοκρατία χτύπησε κι εδώ, προερχόμενη από το ταραχώδες Mali, με μια πολύνεκρη επίθεση με θύματα δυτικούς, με απαγωγές και επιθέσεις.


Τόποι

Εκτός από το «ονοματεπώνυμο» της χώρας, το λεξιλόγιο εμπλουτίζεται από πρωτότυπα ονόματα πόλεων. Η πρωτεύουσα Ouagadougou, η συμπρωτεύουσα Bobo Dioulasso, η Ouahigouia που ποτέ δεν πρόφερα σωστά, η Banfora



Με στρατιωτική υποδοχή…

Read more...

Με ένα πανάρχαιο, ανεκδιήγητα σαραβαλιασμένο λεωφορείο γεμάτο ανθρώπους, εμπορεύματα και κατσίκες που έκαναν την ανάγκη τους πάνω από τα κεφάλια μας, περάσαμε παραμονή πρωτοχρονιάς τα σύνορα εισεσχόμενοι απ’ το κεντρικό Mali, στην επικίνδυνη «κόκκινη» περιοχή των ανταρτών. Μια νεκρή ζώνη χωρίς ανθρώπινη παρουσία εκτείνεται εκατέρωθεν των συνόρων των δύο χωρών. Δε μας υποδέχτηκε κανείς στο συνοριακό φυλάκιο του Μάλι το οποίο ήταν… γαζωμένο από σφαίρες και εγκαταλειμμένο μετά από πολύνεκρη επίθεση που δέχτηκε. Κανείς δεν υπήρχε για να βάλει σφραγίδα εξόδου στο διαβατήριο. Αντιθέτως στη Burkina ο στρατός ήταν παντού, όπως οφείλει κάθε δικτατορία που σέβεται τον εαυτό της. Οι στάσεις ελέγχου των λεωφορείων ήταν τουλάχιστον κάθε 10km και όταν προσεγγίσαμε πάλι τα νότια σύνορα της χώρας έφτασε σε κουραστικό βαθμό κάθε 500m. Πιο αξιομνημόνευτο όμως ήταν το περιστατικό στην Ouahigouia την πρώτη πόλη μετά τα σύνορα όπου καταλύσαμε για τη νύχτα της πρωτοχρονιάς. Μια πάνοπλη διμοιρία στρατού κατέφθασε στο ξενοδοχείο για να μας φρουρεί. Οι μισοί στρατιώτες κατέλαβαν τα διπλανά δωμάτια και οι υπόλοιποι την είσοδο. Η παρουσία τους δεν είχε ουσία μιας κι εμείς αποφασίσαμε να πάμε για νυχτοπερπάτημα και διασκέδαση σε τοπική Αφρικανική disco.

συνεχίζεται…